11 sierpnia swoją premierę będzie miała nowa książka Stacha Szulista pt. "Książę z Jemenu. Przez raj do bólu", która jest kontynuacją wydanej w 2025 r. powieści "Książę z Jemenu". Subiektywnie o książkach patronuje jej medialnie 😀
Tuż przed radosną informacją od Guinness World Records przyznającą mi Rekord Guinnessa w kategorii "Największa kolekcja książek z autografami pisarzy", miałam wielką przyjemność udzielić wywiadu patronowi medialnemu tego przedsięwzięcia, czyli Radiu Parada. Zapraszam was do wysłuchania naszej rozmowy 😀
Udało się! Moje marzenie o zgromadzeniu największej na świecie kolekcji książek z podpisami autorów właśnie stało się faktem. Komisja Guinness World Records oficjalnie poinformowała mnie o ustanowieniu przeze mnie nowego Rekordu Guinnessa w kategorii "Największa kolekcja książek z autografami pisarzy" 😀
"Myślenie umiejscowić należy u szczytu hierarchii przedsięwzięć wolnej woli, jako że, na ile myślenie możemy poznać, poprzedza ono mowę i działanie, a także z nich wszystkich jako jedyne może pracować samodzielnie".
Książka Cezarego Kluczyńskiego z pewnością nie jest przeznaczona dla masowego odbiorcy, a na jej lekturę i pełne zrozumienie trzeba przeznaczyć o wiele więcej czasu niż przy czytaniu większości pozycji z szeroko rozumianej literatury popularnonaukowej. Trudność w jej odbiorze rekompensuje jednak dogłębne wejście w temat przewodni, niezwykle aktualny w dobie technologicznego rozwoju wielu gałęzi wiedzy.
W niedzielny poranek na Letnim Festiwalu Książki w Łodzi miałam wielką przyjemność poprowadzić panel pt. "Jak napisać bestseller?". Moim gośćmi byli: Agnieszka Lis, Kinga Wójcik, Adam Widerski i Krzysztof Domaradzki. Ależ to była emocjonująca rozmowa dotykająca liczb, pasji i definicji słowa bestseller. Zapraszam do obejrzenia mojej fotorelacji z tego wydarzenia 😀
Z wielką radością chciałabym wam zaprezentować patronów medialnych mojej próby ustanowienia nowego Światowego Rekordu Guinnessa w kategorii "Największa kolekcja książek z autografami pisarzy".
W ostatni dzień lipca chciałabym wam pokazać, jakie książki dołączyły do mojej biblioteczki przez cały ostatni miesiąc. Przed wami 4 rolki, jakie pojawiły się na moim koncie na Instagramie. Jeśli więc nie widzieliście na bieżąco tych filmików to zachęcam was teraz do ich obejrzenia 😀
Jak zawsze spóźniona przychodzę dzisiaj do was z podsumowaniem zdjęciowym czerwca. To już chyba reguła, że pod koniec miesiąca pokazuję wam w obiektywie miesiąc poprzedni 😀 Chodźcie zobaczyć moje czerwcowe kadry, czyli dni pełne książek i małego odpoczynku nad naszym polskim morzem 😀
// Wznowienie powieści Elżbiety Cherezińskiej // Poczta książkowa // Kawa i do pracy // Genu nie wydłubiesz //
W ostatni weekend lipca ulica Piotrkowska tętniła życiem, a to wszystko za sprawą Letniego Festiwalu Książki w sercu 603. urodzin Łodzi. Nie mogło mnie oczywiście zabraknąć na tej imprezie, więc zapraszam was do obejrzenia mojej fotorelacji z tego wydarzenia 😀
"Bo wybór to inna nazwa dla ciężaru niesionego od początku. A nurt prowadzi zawsze tam, gdzie czeka pamięć o tym, co utracone – tak jak książki, które zmieniają życie tych, którzy je czytają".
Świat jest lepszy i bezpieczniejszy niż nam się zdaje – trzeba tylko zebrać się na odwagę, by go poznać Katarzyna Kozłowska, autorka książki „50-tka dookoła świata”, ponownie łamie stereotypy i na rok przed sześćdziesiątymi urodzinami samotnie wyrusza w kolejną półroczną podróż dookoła globu. Ucieka od nadmiaru bodźców, zachodniego pędu i medialnego zgiełku. W zamian wybiera bliskość natury, prostotę codzienności i spotkania z ludźmi, którzy nie znają pośpiechu. Od parków narodowych Utah, przez amazońską dżunglę, Galapagos i karaibskie plaże Kolumbii, aż po Wietnam, Kambodżę oraz Tajlandię – każda z odwiedzonych krain odsłania przed nią inne oblicze rzeczywistości i człowieka. „Solo dookoła świata” to nie tylko historia wędrówki przez cztery kontynenty i dwanaście krajów, ale także wewnętrzna podróż ku wolności i zaufaniu. Opowieść o świecie, który – wbrew pozorom – wciąż potrafi być gościnny, bezpieczny i piękny.
Mam szczęście do dobrych ludzi, którzy lubią takich pasjonatów jak ja. Anna Pachut to obserwatorka mojej strony na FB, która prowadząc kiermasze dobrej książki wspierające chore dzieci, postanowiła podarować mi 10 dzieł z autografami pisarzy. Mając świadomość szczytnego celu, ja również podesłałam Ani paczkę książek, które będzie mogła przeznaczyć na licytacje. A teraz zobaczcie, jakie tytuły zasiliły moją rekordową kolekcję 😀
"Wojna zabiera życie, zabiera miłość, dzieciństwo, ciszę i spokój".
Po lekturze tej książki zdacie sobie sprawę z tego, jak rozległa i wielowymiarowa jest skala dramatycznych, dziecięcych doświadczeń wojennych. To chyba temat najrzadziej dotykany w literaturze środka, dlatego ogromnie cieszy mnie fakt pojawienia się "Maniusi". Ta opowieść dedykowana jest głównie starszym dzieciom, ale jestem przekonana o tym, że jej lektura każdego z nas wzruszy i przypomni zarazem o poświęceniu minionych pokoleń.
Choć pojęcia biografia i autobiografia często są używane zamiennie, w rzeczywistości oznaczają dwa różne rodzaje publikacji. Oba gatunki opowiadają o życiu konkretnej osoby, jednak różnią się przede wszystkim perspektywą narracji oraz sposobem przedstawiania wydarzeń. Czym dokładnie różni się biografia od autobiografii i jak rozpoznać te formy literackie?
Spokojna tafla jeziora Omulew od dziesięcioleci skrywa sekret, który nigdy nie powinien ujrzeć światła dziennego. Gdy młody pasjonat historii postanawia rozwikłać zagadkę sięgającą ostatnich miesięcy II wojny światowej, nie przypuszcza, że wkracza na teren, gdzie przeszłość wciąż potrafi zabijać. W mazurskich lasach pełnych bunkrów i zapomnianych schronów każda wskazówka prowadzi do kolejnych pytań. Kim byli ludzie strzegący tajemnicy ukrytej nad jeziorem Omulew? Co wydarzyło się w zamkniętej strefie wojskowej? I dlaczego ktoś nadal nie chce, by prawda wyszła na jaw?
Już jutro swoją premierę będzie miała nowa książka Anny B. Ignatowskiej pt. "Maniusia". To historia oparta na faktach opowiadająca o wojennych losach dalszej rodziny autorki, widzianych z perspektywy dziecka, którym była wówczas tytułowa bohaterka. Subiektywnie o książkach patronuje medialnie tej książce 😀
"Dziedziczy się nie tylko oczy czy uśmiech. Dziedziczy się też cudze winy, cudze milczenia".
Kobiece doświadczenie wojny to nadal temat zbyt mało eksploatowany w literaturze, dlatego cieszy mnie fakt, że w nowym cyklu Marleny Wittstock zatytułowanym "Na Pomorzu" ten motyw właśnie staje się jego wątkiem przewodnim. Autorka konfrontuje bowiem czytelnika z oczywistą prawdą mówiącą o tym, że wojna czasami zmusza kobiety do przyjęcia nowych ról, a czasami otwiera przed nimi zupełnie nowe drzwi. Ta wielowymiarowość z jednej strony zatrważa, a z drugiej pokazuje wielką siłę kobiecej natury.
"Gdyby ludzie mieli więcej wyobraźni, byłoby mniej samotnych piw".
Zrobienie dobrego piwa z pewnością do łatwych nie należy i podobnie jest z książkami. W obydwu przypadkach odnalezienie tych wyjątkowych to wyzwanie godne prawdziwych smakoszy poszukujących odpowiedniej receptury. Takową na pewno opracowała Alicja Czarnecka-Suls oddając w ręce czytelników barwną opowieść o rodzinnej tradycji, której nie da się wymierzyć w żadnych pieniądzach.
Paczki pełne książek, jakimi obdarowujemy się kilka razy w roku razem z Gosią bibliofilką to jedna z moich książkowych tradycji, którą pielęgnuję od kilkunastu lat. Czas więc abyście zobaczyli, co znalazło się w jednej z takich paczek, która w końcu doczekała się swojej prezentacji na łamach mojej strony 😀
"Nie umniejszaj siebie tylko dlatego, że twoje opakowanie wygląda teraz trochę inaczej i że ktoś je odrzucił".
"Faza kokonu" to książka, która w całości wypełnia definicję literatury terapeutycznej, gdyż pod jej ciekawą warstwą fabularną okraszoną wątkiem kryminalnym kryje się jeden z najmocniejszych mechanizmów tego typu treści, jakim jest normalizacja. Joanna Gajewczyk pokazuje bowiem, że wszelkie emocje, a w szczególności te niełatwe i skomplikowane związane z chorobą są na stałe wpisane w ludzkie doświadczanie życia.
Posty
