Sudeckie wędrówki – Krzysztof Gdula

"W górach, na szlaku, nie ma rozterek zmordowanego i spragnionego serca, jest tylko droga przede mną – cel, sens i spełnienie".

Termos z kawą jest, podobnie jak kanapki z sałatą i coś słodkiego. Buty ze skóry połączonej nićmi naszykowane. Coś do pisania jest. Można więc wyruszać w wędrówkę po górach z Krzysztofem Gdulą, pełną niezwykle trafnych obserwacji, wartościowych przemyśleń i obrazowych opisów przyrody. Ta książka to świadectwo wielkiej pasji, jaka wyziera z każdej jej strony.

"Stąd nie widać gwiazd" - Leszek Celer

"Świat jest popieprzony i nie ma żadnej siły wyższej, jesteś sam ze sobą".

Świat policji i przestępców dzieli bardzo cienka granica. Czasami nawet zupełnie się zaciera i nie sposób wówczas odróżnić, kto jest obrońcą prawa, a kto to prawo łamie. Niebezpieczeństwo z tym związane czyha na każdym kroku, o czym w swojej książce przekonuje Leszek Celer.

"Miłość odmieniana przez przypadki" - Wioletta Klinicka

"Co wybrać: odmienić miłość przez wszystkie przypadki mężczyzn czy najzwyczajniej w świecie żyć?".

Takie przypadki się zdarzają. Kobiety szukają miłości i coraz częściej wiedzą czego chcą oraz znają wartość swoich pragnień. Nigdy też nie było takich szerokich możliwości poznania kogoś nowego, jak w czasach globalnej sieci internetowej. A to już tylko krok od zagłębienia się we własną płaszczyznę zmysłowości, którą tak często zbyt głęboko w sobie skrywamy.

"Zabij mnie znów" – Rachel Abbott

"Czy ktoś w ogóle był w stanie naprawdę poznać drugą osobę?".

Wydaje się nam, że dość dobrze znamy osoby, które wybieramy na życiowych partnerów. Lata wspólnej egzystencji, dzieci i zwyczajna codzienność pozwalają nam czuć się względnie bezpiecznie. Na przykładzie książki bestsellerowej autorki księgarni Amazon, okazuje się jednak, że bliskie nam osoby mogą posiadać tajemnice, o których istnieniu nie mamy zielonego pojęcia.

"Uciec od siebie, czyli Oni i Dżej" – Jolanta Nasiłowska

"Dwie osobowości w jednym małym, kruchym ciele. Czasem pogodzone, czasem rywalizujące ze sobą".

W recenzji pierwszej książki ukazującej perypetie Emmy napisałam, że każdy z nas posiada taką Dżej, czyli drugą stronę osobowości. Taką drugą twarz, która czasami niezależnie od nas, wypełza na światło dzienne. Byłam bardzo ciekawa, czy w kontynuacji udało się Emmie poskromić Dżej. Okazało się, że niekoniecznie.

"Trauma" – Marcin Pomiećko

"Po tym co się wydarzyło w naszej rodzinie, uważam, że każdy człowiek zasługuje na drugą szansę".

Każdy z nas doświadczył w swoim życiu negatywnych przeżyć, które w większym bądź w mniejszym stopniu ukształtowały nasze dalsze postępowanie. Czasami to zwykłe porażki, a czasami tragedie, po których nic już nie jest takie samo. Historia ukazana na łamach tej książki w połączeniu z informacją, że została oparta na faktach i widocznym kontrastem dwóch zupełnie różnych światów, wywołuje sporo emocji.

"A miało być tak pięknie" – A. Rook

"Dlaczego im bardziej próbuję wyplątać się z problemów, w tym gorsze się pakuję".

W fabule tej powieści wydarzyło się wiele nieprawdopodobnych sytuacji, które zachwiały całą jej realistyczną wymową. Pomimo tego faktu, książkę tę czytało mi się dość szybko i wiele razy uśmiechnęłam się w trakcie jej lektury. To zasługa barwnej kreacji głównej bohaterki, dzięki której nie żałuję czasu poświęconego na zgłębianie tej historii.

"Takie rzeczy tylko z mężem" – Agata Przybyłek

"A mówi się, że życie po ślubie jest prostsze!".

Wzięli ślub i żyli długo oraz szczęśliwie – wszyscy znamy takie zakończenia ulubionych bajek. Pytanie jednak, co dalej? Jak wygląda życie dwojga osób po złożeniu małżeńskiej przysięgi wierności? Cóż, z pewnością nie jest jak w bajce. Tym bardziej, gdy mąż zamiast doceniać żonę i ciepło domowego ogniska, błąka się po lasach realizując swoje hobby. Trzeba wówczas odzyskać ślubnego, wszelkimi możliwymi sposobami.

"Habbatum. Wędrowcy" – Augusta Docher

I tom - "Eperu"

"Czasami nie dostrzegamy pewnych rzeczy, dopóki nie zacznie nam ich brakować".

Ależ autorka namieszała drugim tomem cyklu "Wędrowcy" w życiu jego bohaterów. Mam wrażenie, że nieco przedobrzyła komplikując ich wzajemne relacje, ale jednocześnie wprowadziła więcej dynamiki w całej fabule, co spowodowało jeszcze większe wciągnięcie się mojej osoby w całą tę historię. Kolejne, ponad 500 stron cyklu pochłonęłam z prędkością światła.

"Nie przysyłajcie kwiatów" – Martin Solares

"I tak z dnia na dzień, na widoku wszystkich, to już nie prawo decyduje o ludzkim życiu. To oni, bandyci, rozstrzygają, kto będzie żył, a kto umrze".

Dobro i zło to wzajemnie przenikające się ze sobą światy, które w zależności od konkretnych okoliczności, przybierają różne oblicza. Coś, co dla nas jest oczywistym złem, w innym zakątku świata może reprezentować zupełnie inny wymiar. Takim miejscem jest z pewnością Meksyk - raj lub piekło w jednym, w zależności od tego, przez jaki pryzmat oceniamy otaczający nas świat.

"Silentium Sacrum" - Anima Silea

"Nienawiść to pasożyt pożerający po kawałeczku swego nosiciela".

Czasami, mało objętościowa książka potrafi nieść ze sobą wielki ładunek emocjonalny. Na niewielkiej ilości stron może bowiem być zawarta historia dramatu dotyczącego wielu istnień ludzkich. Pełna minimalizmu, surowa okładka, pozbawiona barw i kolorystycznych akcentów w pełni oddaje klimat tego utworu.

"Czekopłaszczada" – Beata Filipp

"Bo widzisz, każdy z nas ma jakąś życiową rolę do odegrania".

Muszę się wam do czegoś przyznać – uwielbiam czekoladę pod każdą postacią. W zasadzie mogłabym nie jeść niczego innego, tylko czekoladę – jestem bowiem od niej uzależniona. Sporo więc ze mnie z dziecka, gdyż jak wiadomo, dzieci uwielbiają czekoladę. Myślę, że polubią także "Czekopłaszczadę" – książkę, która przeniesie ich do zupełnie innego świata.

"W samą porę" – Katarzyna Busłowska

"Gdy pozbywamy się masek, wszyscy, w gruncie rzeczy, jesteśmy do siebie podobni".

Wielu wydarzeń mających miejsce w naszym życiu nie da się zwyczajnie przewidzieć. Tak, jak nie da się przewidzieć tego, że nasz los może wkroczyć na zupełnie nowe tory pod wpływem jednego epizodu, jednego niepozornego spotkania. Życie jest bowiem mocno nieprzewidywalne i to właśnie życie pisze najlepsze scenariusze.

"Zatrzymać dzień. Prawdziwa historia chłopca z Rzeszowa" – Wioletta Szczepańska, Ireneusz Słupski

"Godzinami, bezsilnie, w nadziei wzrokiem przyciągasz niebo zza okna, litościwie prosząc o Cud. Obiecujesz Bogu co w zamian jesteś w stanie poświęcić".

Ta książka, a raczej by być bardziej precyzyjnym, ta prawdziwa historia przeniesiona na karty książki, przywraca wiarę w ludzi. Pozwala także docenić siłę portali społecznościowych, które odpowiednio wykorzystane, mogą swoją działalnością przyczynić się do wielu dobrych rzeczy. 

"Przepis na zbrodnię" – Iwona Mejza

"Pan Kot z politowaniem przyglądał się ekscesom starszych pań".

Morderstwo to poważna sprawa, podobnie jak całe śledztwo dążące do wykrycia sprawcy zbrodni. Na szczęście, w literaturze oprócz mrożących krew w żyłach, poważnych kryminałów, istnieją także te mniej poważne, czyli komedie kryminalne, których głównym zadaniem jest rozbawienie czytelnika, poprawienie jego humoru i zwyczajne zapewnienie lekkiej rozrywki. Do tego zbioru mogę niewątpliwie dołączyć książkę "Przepis na zbrodnię" podczas lektury której było naprawdę wesoło.

"Pewna pani z telewizji" – Anna Mentlewicz

"(…) pamiętaj, że w życiu lepiej wiedzieć, nawet coś najgorszego, bo można szukać wyjścia".

Ci znani ludzie z telewizji to mają piękne życie. Ciągle w błysku fleszy, sława, intratne kontrakty, pozowanie na ściankach. Po prostu żyć nie umierać. Nie wszyscy jednak chcą publicznie obnosić się ze swoją prywatnością. Nie każdy chce, by portale plotkarskie wkraczały w jego osobistą przestrzeń. Ufam, że tacy ludzie, jak główna bohaterka powieści Anny Mentlewicz, rzeczywiście istnieją w branży telewizyjnej .

"Cień jabłoni" – Wojciech Szlęzak

"Rzeczywistość lepiej schować, zastąpić sterylną podróbką, żeby nie narażać się na ryzyko".

Ciągle umykający czas, którego podobno nie da się cofnąć to wielkość przez nas niezbadana. Kiedyś, zupełnie inaczej pojmowany, dzisiaj marnotrawiony na wynalazki cywilizacji, które niczym złodzieje, kradną to, co wartościowe w naszym życiu. Jego ulotność widzą wszyscy - młodzi i starzy, doświadczeni i niedoświadczeni, ludzie pochodzący z różnych światów. To nas zbliża, bo wspólne cierpienie zawsze zbliża.

"Ścigając marzenia. W pogoni za złotem" – Andrzej Śliwa

"Ludzie kochają złoto, pożądają złota i poszukują go od tysięcy lat, gotowi znieść wszelkie trudy i cierpienia w zamian za zdobycie żółtego metalu. Ale złoto nie kocha ludzi – kryje się w przyrodzie, która ze złośliwym uśmiechem obserwuje wysiłki człowieka, nie zawsze właściwie skierowane".

Znajduje się w zdecydowanej mniejszości, gdyż złoto nie robi na mnie wrażenia, a wręcz nie lubię biżuterii w tym kolorze, stąd nawet obrączki ślubne, jakie sobie wybrałam z mężem to białe złoto. Wiem, że ten metal szlachetny daje władzę i wielkie bogactwo jednak o tej pory, jego wydobycie kojarzyło mi się ze sztampową gorączką złota, jaką oglądałam wielokrotnie na różnego rodzaju amerykańskich filmach. Książka Andrzeja Śliwy odsłoniła przede mną zupełnie nową perspektywę w tym temacie – uwielbiam takie odkrycia w lekturach, które czytam.

"Drugie życie Leny" – Elżbieta Ceglarek

"Większość życia raczkujemy zaledwie, a tylko czasami udaje się nam wstać i na wyprostowanych nogach iść do przodu".

Jestem kobietą i wiem, że to właśnie kobiety lubią czytać najczęściej takie książki – o tym, że nasz los nie jest z góry przesądzony, o tym, że gdzieś tam czeka na nas szczęście oraz o tym, że mamy wpływ na nasze życie poprzez podejmowane decyzje. I o tym wszystkim właśnie jest autobiograficzna jak mniemam, książka Elżbiety Ceglarek. Książka, która w mojej opinii została po macoszemu potraktowana przez redaktora.

"Drugie życie Matyldy" – Magdalena Trubowicz

"Czasami szukamy jakichś skomplikowanych wytłumaczeń, rozwiązań, a prawda znajduje się na wyciągnięcie ręki i w dodatku jest prosta jak dwa razy dwa".

Życie to nie bajka, o czym przekonujemy się każdego dnia. Piętrzące się przeszkody, ludzka zawiść i ciągła walka o godny byt – to stałe składowe naszej egzystencji. Gdy do tego wszystkiego szczęście omija nas szerokim łukiem – umieramy wówczas każdego dnia naszego życia, od nowa i od nowa.