Pani Czerwonego Smoka – Paweł Stasica

 

"Czasami trzeba tylko uwierzyć (…)".

Smoki to stworzenia, które już na dobre zadomowiły się w naszej szeroko pojętej popkulturze. Nie dziwi mnie więc fakt, że kolejni twórcy tak ochoczo sięgają po ten znany i lubiany motyw, który od lat rozpala ludzką wyobraźnię. Podjął się tego również Paweł Stasica, który w swoim debiucie fantasy zabiera czytelników do uniwersum naznaczonego obecnością czerwonego smoka.

Paweł Stasica to rodowity Żywczanin, któremu zależało na tym, aby w swojej pierwszej książce nie opowiadać po raz setny tej samej historii. "Pani Czerwonego Smoka" to pierwszy tom planowanej trylogii. 

Smokobójczyni Scarlett Blackshield pewnej nocy traci wszystko oprócz własnego życia. Odtąd z bliznami na duszy oraz ciele i w towarzystwie zagadkowego diabelstwa Chloe, a także pewnego półelfiego uczonego, próbuje odnaleźć czerwonego smoka. W pogoni za bestią i wiedźmą, bohaterowie przemierzają świat, w którym magia coraz mocniej ściera się z nauką.

"Pani Czerwonego Smoka" to łakomy kąsek dla wielbicieli literatury fantasy z bogato nakreślonym światem przedstawionym. Paweł Stasica na prawie pięciuset stronach swojego debiutu zaprasza bowiem czytelnika do świata Arvaru, w którym można spotkać tak barwne postacie, jak gnomy, magowie, elfy, gorki, syreny czy ghule. Jest także pewien miecz o imieniu Yves będący rozumnym bytem, a także orkowie, czyli pewna barbarzyńska rasa kultywująca kanibalizm i związki kazirodcze. Całe uniwersum to przemyślany świat z opisanymi zasadami i z Wiarą w Stwórców, dzięki któremu wyobraźnia czytelnika przy zgłębianiu tej książki pracuje na zwiększonych obrotach.

Cała warstwa fantastyczna z pewnością nie byłaby tak bogato nakreślona, gdyby nie postać sympatycznego kronikarza, opisującego świat takim, jakim go widzi. Adorn Teuso, liczący sobie ponad sto sześćdziesiąt lat, a wyglądający na pięćdziesiąt to obok smokobójczyni Scarlett Blackshield, najbardziej ciekawa i barwna postać tej powieści. To właśnie za sprawą jego notatek, nazwanych Przewodnik po Arvarze i Sprawa bestii magicznych i niemagicznych, czytelnik poznaje świat, w którym istnieją czerwone smoki. Świetnym zbiegiem w tej płaszczyźnie okazało się wplatanie w fabułę notatek Adorna pisanych kursywą, które okazują się doskonałym przerywnikiem w przeżywaniu przygód najemniczki i jednocześnie ich idealnym uzupełnieniem. Mam także nieodparte wrażenie, iż z tychże zapisków mógłby powstać ciekawy bestiariusz.

Paweł Stasica snuje magiczną opowieść z innego świata, w której wartka akcja współgra z nietuzinkowymi osobowościami głównych bohaterów. I mowa tutaj nie tylko o wspomnianej już smokobójczyni Scarlett czy kronikarzu Adornie. Zaskakują także gnomka Orina i dziewczynka diabelstwo Chloe. A uzupełnia to wszystko niezwykle ciekawy wątek synergii mechaniki z magią, tworząc klimat rzeczywistości, w której piękno współistnieje z brzydotą, a dobro cały czas ściera się ze złem.

Podobnież w każdej legendzie zawarte jest ziarno prawdy, o czym przekonują się nie tylko bohaterowie "Pani Czerwonego Smoka", ale także czytelnik. Paweł Stasica swoim debiutem serwuje nam bowiem wciągającą opowieść fantasy i przenosi do zupełnie innego świata. Opowieść, której finał zaostrza apetyt na więcej, co oznacza, że trzeba cierpliwie poczekać na kontynuację.

Współpraca reklamowa z autorem.