wtorek, 18 października 2016

"Uzależniona" Druga część – Agata Duma















"Ty wiesz, że czas nie uleczy twoich zmartwień 
A akceptacja siebie samego".





Myślę, że w dzisiejszych czasach zbyt mało młodych ludzi zdaje sobie sprawę z tego, jak wielką moc może posiadać słowo. Jak wielką moc posiada poezja składająca się ze słów, które zawsze są zupełnie subiektywnym wyrazem własnej sfery emocjonalnej. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę dwudziestodwuletnia młoda poetka, która stoi na początku swojej lirycznej drogi.

Agata Duma to urodzona w 1994 r. w Radomiu, miłośniczka poezji, która pierwsze wiersze zaczęła pisać już w wieku trzynastu lat. Po siedmiu latach zdecydowała wydać swoją pierwszą książkę. Jej debiutancki tomik nosi tytuł "Uzależniona"i składa się z trzech części oraz edycji specjalnej. Pierwsza część została wydana w 2014 r.

"Uzależniona" Druga część to zbiór wierszy składający się z trzydziestu ośmiu utworów poetki oraz jej siedmiu rysunków.

Wiersze Agaty Dumy nacechowane są odczuwalnymi emocjami, który wyzierają z każdej strofy, z każdego wersu. Warto przy tym podkreślić, że liryki poetki nie cechuje lapidarność, lecz wręcz przeciwnie – jej wiersze są obszerne, mają charakter wewnętrznych monologów. W każdym z tych utworów, bardzo łatwo wyczuć stan emocjonalny poetki, uczucia jakie nią targają oraz dylematy, jakie pojawiają się w jej głowie. A tematyka wierszy zawartych w tym zbiorze jest dość uniwersalna: miłość, nadzieja, anatomia życia, pozory, ułuda, walka, utracone szanse, rozpacz czy też samotność i zagubienie. Wszystkie te ważne sfery naszego życia poetka odnosi do swojej osoby dzięki czemu, wiersze te nabierają wiarygodnego wydźwięku.

"Już dłużej nie mogę budzić się w tej samej szarości,
Przez którą wszystkie moje dni wypełnia pustka,
Wiem, że nie powinnam bać się własnych myśli,
Dlatego biegnę za wiatrem, aby poczuć, że żyję".

"Uzależniona" to zbiór wierszy mających dość intymny charakter, gdyż Agata Duma obnaża przed odbiorcą, swoją własną duszę. Pokazuje czego się boi, czego się wstydzi, co ją drażni i przed czym ucieka. Często także zadaje pytania, wysnuwa wnioski – odkrywa całą siebie, bez tematów tabu, bez pozerstwa. Te wiersze są zwyczajnie prawdziwe, nie zostały wystylizowane pod konkretną potrzebę chwili.

Liryki młodej poetki zawarte w tym tomiku oprócz wyczuwalnego nacechowania emocjami, są w moim przekonaniu także dość nierówne. W zbiorze znalazłam wiersze dobre, ale i takie, które wymagają dopracowania. Agata Duma bowiem zbyt często powtarza pewne myśli i z tego też względu, kilkakrotnie miałam wrażenie, że czytam dokładnie o tym samym. W niektórych lirykach, poetka używa dziwnych konstrukcji zdań zostawiając na końcu linijek słowa "cię" czy "mi". Poza tym wydaje mi się, że niektóre wiersze należałoby skrócić, by wydobyć z nich to, co autorka chciała w głównej mierze przekazać.

Agata Duma jest dopiero na początku swojej poetyckiej drogi i wierzę, że jeszcze oszlifuje swój styl pisania. Główną cechą liryki, którą przedstawia jest autentyczność, a to na pewno zaprocentuje w niedalekiej przyszłości.


Za możliwość przeczytania tomiku dziękuję poetce

20 komentarzy:

  1. Z poezją jakoś i nie po drodze - nie rozumie jej po prostu :( raczej się nie skusze.

    OdpowiedzUsuń
  2. Poezja to trochę część literatury nie dla mnie. Niby lubię, ale wolę zdecydowanie epikę.
    Teraz powiem coś co przeczy poprzedniej linijce: piszę własne wiersze, ale jednak wolę zaczytywać się w czymś innym.

    OdpowiedzUsuń
  3. Lubię czytać poezję, ale o tej autorce nie słyszałam, może kiedyś zapoznam się z jej twórczością ;)
    Pozdrawiam! http://literacki-wszechswiat.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Poezja raczej nie jest zbyt popularna nawet wśród blogerów, co nie zmienia faktu, że warto od czasu do czasu po coś w tym guście sięgnąć :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Piękna strofa. Lubię czytać wiersze i poznawać za ich pośrednictwem autora.

    OdpowiedzUsuń
  6. Raczej nie jest to propozycja dla mnie.

    OdpowiedzUsuń
  7. Tym razem nie dla mnie, ale lubię czytać Twoje recenzje nawet na temat poezji. :P Czekam na propozycje książek. :-)

    OdpowiedzUsuń
  8. Piękne napisana recenzja - wydobywająca atuty poezji oraz pokazująca, nad czym można jeszcze popracować. To recenzja dodająca autorce skrzydeł, by wiatr, który jest motywem jej poezji, porwał ją w daleki świat. Zacytowany fragment rzeczywiście kipi emocjami młodości - młodości, która dojrzewa, szuka swojej tożsamości, przeżywa codzienność bardzo głęboko. Myślę, że wiek poetki, która tak naprawdę jest jeszcze w "fazie" dojrzewania, sprawia, że jej poezja dotyka całej gamy uczuć. Również z tego z pewnością wynika autentyczność w jej utworach, bo to w młodości jesteśmy najbardziej autentyczni. Niech ta cecha pozostanie z poetką na zawsze. Trzymam kciuki za jej kolejne wiersze!
    Okładka bardzo ciekawa, aczkolwiek czcionka (którą jakby potargał wiatr, co rzeczywiście oddaje lekkość) jest mało czytelna.
    s-a

    OdpowiedzUsuń
  9. Niezmiennie podziwiam, że potrafisz zrecenzować tomiki poezji.

    OdpowiedzUsuń
  10. Interesujący zbiór wierszy. Warto do nich zajrzeć.

    OdpowiedzUsuń
  11. Od czasu do czasu i do poezji chętnie zajrzę :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Niestety nie jest to publikacja dla mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Mam ten problem, że ciężko mi się skupić na poezji. Okej, zdarza się tak, że czasem w odmętach internetu trafię na jakiś intrygujący mnie wiersz i później jego słowa ciągle chodzą mi po głowie. Ale baaardzo rzadko sięgam po całe tomiki :) chyba się delektuję :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Dawno nie czytałam nic z poezji, jakoś brakuje mi czasu...

    OdpowiedzUsuń
  15. Dawno nie czytałam żadnej poezji - aż mam ochotę coś przeczytać - muszę mamie porwać jakiś tomik poezji...
    Ciekawa jestem tych rysunków autorki

    OdpowiedzUsuń
  16. Kiedyś całkiem lubiłam poezję, ale teraz jakoś mi z nią nie po drodze, więc ten tomik raczej sobie odpuszczę.

    OdpowiedzUsuń
  17. Nie czytam wierszy ale ten zbiór zapowiada się ciekawie. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję wszystkim za ślad, który tutaj zostawiacie :)