Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Esprit. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Esprit. Pokaż wszystkie posty
Wilcze sekrety – Przemysław Kawecki

Wilcze sekrety – Przemysław Kawecki

 


"(…) mazurskie cmentarze mają w sobie nawet po latach subtelny urok zmuszający do refleksji nad życiem i przemijaniem…".


Las będący największym strażnikiem mazurskich tajemnic mógłby wiele opowiedzieć o czasach już minionych i o ludziach, którzy w nim żyli i umierali. Jak pokazuje ta książka, wiele do opowiedzenia na ten temat ma również Przemysław Kawecki, który zabiera czytelnika nad jezioro Omulew. Jezioro skrywające wiele sekretów. 

Daruj nadzieję – Jagoda Kwiecień

Daruj nadzieję – Jagoda Kwiecień

 



"(…) wiara nie jest ucieczką od bólu, ale zgodą na jego obecność".


Urokliwe Wrzosowo już na stałe zagościło w moim sercu, stając się miejscem, do którego chętnie zaglądam. Dwa poprzednie tomy tej serii wywołały we mnie sporo refleksji i przemyśleń, ale to właśnie  trzecie spotkanie z jej bohaterami okazało się największym wyzwaniem pod względem emocjonalnym. "Daruj nadzieję" to piękne i równocześnie mocne domknięcie całej "Trylogii Różanej".

Progi twego domu – Jagoda Kwiecień

Progi twego domu – Jagoda Kwiecień

 


"Bóg dał nam przyjaciół, żeby dawali miłość, której czasem nie otrzymuje się od najbliższej rodziny".


Ależ się cieszę, że za sprawą drugiego tomu "Trylogii Różanej" trafiłam do Wrzosowa, gdyż to książka pachnąca nie tylko tym, z czym kojarzy się nam ukochany dom, ale także codziennością i cudami, jakie mogą się w niej pojawić. Czereśniowa konfitura, słodka cynamonka, a może herbaciana róża? Każdy z was na łamach tej powieści odnajdzie swój własny zapach domu.

"Moje pory roku" – Laura Izabela Jurga

"Moje pory roku" – Laura Izabela Jurga









"(...) integracji i akceptacji nie można się domagać. Są to wartości, które wypracowuje się jedynie przy pełnym i świadomym zaangażowaniu obu stron – osób w pełni sprawnych, ale także tych z niepełnosprawnością".



Rodząc się jako osoba pełnosprawna fizycznie, nie zastanawiam się na co dzień, jaki przywilej został mi dany już na samym starcie mojego życia. Nie doceniam tego, że mogę normalnie chodzić, biegać – nie będąc uzależnioną od innych. Nie doceniam, dopóki nie przeczytam takiej właśnie książki jak "Moje pory roku". Książki, która niewątpliwie uczy pokory.

Copyright © 2016 Subiektywnie o książkach , Blogger