Wygraj "Nauczyciela" Agnieszki Ziętarskiej



Wraz z Wydawnictwem Dlaczemu chciałabym was zaprosić do wzięcia udziału w konkursie patronackim, w którym możecie wygrać 2 egzemplarze książki Agnieszki Ziętarskiej pt. "Nauczyciel".
Zasady konkursu:
  • W konkursie mogą wziąć udział wszyscy posiadający adres na terenie Polski.
  • Konkurs trwa od dzisiaj do 15.12.2019 r., do północy.
  • Aby wziąć udział w konkursie, należy odpowiedzieć na poniższe pytanie:
Jakiego nauczyciela wspominasz z sentymentem do dnia dzisiejszego?
  • Swoją odpowiedź należy zostawić pod tym postem, jako komentarz. 
  • Wśród odpowiedzi, jakie pozostawicie pod ogłoszeniem, wybiorę dwie, które najbardziej mi się spodobają.
  • Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu dwudziestu dni od zakończenia konkursu. Zwycięzca winien skontaktować się ze mną na podany adres e-mail: subiektywnie.o.ksiazkach@gmail.com w ciągu trzech dni. Nagroda zostanie wysłana w ciągu miesiąca.

UWAGA:
Możecie w ogłoszeniu podać swój adres e-mail, ale robicie to na własną odpowiedzialność, gdyż w ostatnim czasie wystąpiły przypadki wykorzystywania tychże adresów przez oszustów wyłudzających pieniądze. Pamiętajcie, nie wymagam uzupełniania żadnych formularzy ani podawania numeru telefonu. 



Do dzieła!

20 komentarzy:

  1. Biorę udział , gdyż z wykształcenia jestem pedagogiem , co prawda nie pracującym w zawodzie , lecz każda wiedza się przyda. Moim ulubionym nauczycielem była zarówno wychowawczyni jak i nauczycielka z podstaw konstrukcji maszyn , w zespole szkół technicznych .

    Pani Grażyna z bogatym doświadczeniem zawodowym , przemiła i sympatyczna kobieta , która cenili wszyscy uczniowie , zarówno z klas technicznych jak i zawodowych , gdzie młodzież była zupełnie trudniejsza i bardziej rozwojowa nie koniecznie w pozytywnym znaczeniu tego słowa , najlepiej by można to określić mniej grzeczna niż w Liceach . Dar jaki posiadała wymieniona Pani , która nigdy nie podniosła swojego tonu głosu , jej psychologiczne podejście , umiejętność prowadzenia rozmów , stanie murem za swymi uczniami mimo przewinień , potrafiła wybronić nie jedną przysłowiową zakałę . Jest to jedyna nauczycielka która mimo upływu lat na długo zostanie w mej pamięci , kobieta oddana swej pracy , urodzona nauczycielka psycholog , nigdy nie gardziła nie poddawała się w pomocy swym uczniom , czy w sytuacjach zagrożeń z przedmiotów czy przewinień związanych z nie odpowiednim zachowanie , wagarowaniem itp sytuacją , szczerością można było wszystko naprawić. Niestety z przyczyn ochrony danych osobowych nie mogę podać nazwiska , ale każdy kto uczęszczał do Technikum Górniczego w Sosnowcu na pewno potwierdzi me słowa.

    Serdecznie Pozdrawiam Panią Grażynę !

    Grzegorz Sękala.

    OdpowiedzUsuń
  2. Konkurs dodany do zakładek, w wolnej chwili się zgłoszę!

    OdpowiedzUsuń
  3. Jeszcze nigdy niczego nie wygrałam, więc naprawiam to i może mi się uda! Biorę udział ♥

    Jakiego nauczyciela wspominasz z sentymentem do dnia dzisiejszego? Było wielu nauczycieli, do których bardzo miło wracam wspomnieniami. Z podstawówki miałam Panią od j. niemieckiego, która traktowała nas nie tylko jak dzieci w szkole, ale podchodziła do nas z takim sercem jak do swoich dzieci (których nie miała, potem dopiero zaszła w ciąże jak odchodziłam do gimanzjum - dodam, że nauczycielka była wtedy bardzo młoda). Bardzo miłą ja wspominam♥ Kolejnym nauczycielem była Pani z geografi i choć na jej lekcji wszyscy siedzili cicho, czasami nawet nie oddychając to cenie sobie jej podejście. Nie było rygoru, ale uczniowie mieli do niej taki szacunek, że po prostu były to lekcje, na któych się nie przeszkadzało. Miała dobre podejście do dzieci, świetnie przedstawiała i nauczała. Wiedzę zdobuwało się tam w 45 minut, serio! Jakbym miała taką nauczycielkę ze wszystkich przedmiotów to teraz byłabym panią profesor :D A w technikum nie miałam takiej nauczycielki :)

    powodzenia wszystkim!
    ps. obserwuje ♥

    OdpowiedzUsuń
  4. Najbardziej wspominam z sentymentem panią wychowawczynie z zawodówki. To starsza kobieta z doświadczeniem zawodowym. Miała naprawdę dobre podejście do młodzieży w szkole. Nie krzyczała, nie podnosiła głosu, kiedy czegoś chciała od ucznia, mówiła powoli, bez nerwów. Nawet osoby, które kozaczyły, słuchały się jej. Zasada była taka: Ty szanujesz mnie, ja szanuje Ciebie. Młodzież ją szanowała, bo nie traktowała nas jak bandy dzieciaków tylko jak dorosłe osoby. Nie byliśmy zgraną klasą, ale pani profesor potrafiła zorganizować nam różne rzeczy - wigilie klasowe, jakieś wypady na łyżwy czy potrzebne rzeczy do konkursów, byśmy się nie ośmieszyli.

    OdpowiedzUsuń
  5. Moja matematyczka ze szkoły podstawowej. Panią Hankę będę wspominać z największym sentymentem. Była bardzo surowa. Baliśmy się tej matematyki jak ognia, bo baliśmy się Pani Hanki,ale... była cudownym nauczycielem (tak mnie nauczyłam matematyki, że nawet maturę później z niej zdawałam … z wyboru!), ale przede wszystkim była niezwykle empatycznym człowiekiem. Były takie sytuacje, niezwiązane z matematyką, w których zachowała się z wielką przyzwoitością i zrozumieniem. I jeśli ktoś pyta mnie o najlepszego nauczyciela, to moja odpowiedź zawsze będzie taka sama - Pani Hanka :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Pan Janek - doktor uniwersytetu, ekscentryczny matematyk. Starszy Pan, którego matematyka była całym życiem. Wtedy tego nie rozumiałem i był on niestety obiektem naszych kpin i nierzadko szyderstw. Człowiek, który odczytywał nam zadania matematyczne zapisane na grającej kartce świątecznej, wiecznie ubrudzony kredą, nie dbający o wygląd i schludność. Człowiek, który potrafił wyjść ze szkoły w nieswojej kurtce, a jednocześnie genialny matematyk, którego wiedzy wtedy nie potrafiłem uszanować. I jednocześnie jedyny nauczyciel, który po maturze tak naprawdę z nami się pożegnał, nie oficjalnie w klasie, ale tak po ludzku poza szkołą. I jedyny, który mimo, że minęło już 18 lat nadal mówi mi dzień dobry na ulicy i czasami wspomina nas "hultajów". Takich ludzi docenia się niestety dopiero po latach.

    Pozdrawiam - Michał N.

    OdpowiedzUsuń
  7. Niestety nie trafiłam na nauczyciela wartego wspominania, a co dopiero z sentymentem.

    OdpowiedzUsuń
  8. Mam na liście do przeczytania :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Zapamiętany na zawsze nauczyciel matematyki z mojego Liceum. Jako człowiek i jako nauczyciel wspaniały. Nie ukrywam matematyka zawsze była moja piętą achillesową, cała podstawówka to była udręka i nagle w szkole średniej trafiam na nauczyciela, który kocha to co robi, który umie przekazać wiedzę i to nie w byle jaki sposób, jak trzeba wystawia jedynkę ale wiem, że mogę ją poprawić, wiem, że będzie tłumaczył do skutku. Przed maturą z własnej inicjatywy zorganizował dodatkowe zajęcia z matmy byśmy się podciągnęli ot tak z ludzkiej życzliwości i jako nauczyciel pragnął nam pomóc.
    A przy tym człowiek niezwykle ekscentryczny, zawsze na rowerze, na plecach plecak ze stelażem, zawsze pierwszy do organizacji wszelkich spotkań, imprez jak WOŚP. Potrafił nagle na lekcji wyciągnąć zza biurka gitarę i nam zagrać kiedy widział, że temat trudny, a napięcie sięga zenitu, a wierzcie mi często tak było, klasa same kobitki.
    Miałam okazję pojechać z nim na wycieczkę, ktoś by powiedział nic ciekawego ok. 40 km od szkoły, zwiedzanie, spanie w szkole na sali gimnastycznej....a dla mnie najlepsza wycieczka klasowa, siedzieliśmy do nocy opatuleni kocami, Pan przygrywał na gitarze, wszyscy śpiewali. To dzięki niemu wiem, że jednak matematyka nie taka straszna….

    OdpowiedzUsuń
  10. Moją wychowawczynię ze szkoły podstawowej. Zawsze była dla nas miła, sympatyczna i wyrozumiała, a któregoś dnia pokazała jak bardzo nas lubi. Wszystkie szóste klasy poszły wtedy na wagary. Jak to zazwyczaj bywa, zrobiła się z tego niezła afera! Jedna z wychowawczyń wezwała policję i jej klasa została przyprowadzona do szkoły przez policję, co oczywiście skończyło się wzywaniem rodziców i obniżeniem zachowania. Przez to oberwała cała szkoła, bo wszyscy, którzy poszli na wagary mieli mieć obniżone sprawowanie. Na szczęście nasz wychowawczyni rozumiała, że i na wagary trzeba spróbować się wybrać. poinstruowała nas jedynie, żebyśmy robili to dyskretnie i nie taką grupą ludzi. Każdemu z nas podniosła ocenę z zachowania, a następnie obniżyła na to, które i tak miał.
    Nie wspominając o cudownych wyjazdach i ogniskach, które nam organizowała! W klasie tworzyła rodzinną, miłą atmosferę, dlatego po dziś dzień wiele osób z klasy nadal utrzymuje kontakt i organizujemy spotkania klasowe, na które Pani również zawsze przychodzi.

    OdpowiedzUsuń
  11. Miałam kilku nauczycieli, których po latach wspominam z sentymentem. Jednym z nich był nauczyciel matematyki, wymagający, dokładny ale potrafiący wyjaśnić wszelkie matematyczne zawiłości tak, że nie miałam problemu ze zrozumieniem materiału. Najczęściej tak właśnie jest, że pamiętamy tych nauczycieli, którzy wymagali od nas wiedzy. Dziś to procentuje. Szkoda, że doceniamy ich dopiero po latach...

    OdpowiedzUsuń
  12. Moją nauczycielkę angielskiego z liceum. Maleńka drobna babeczka, która swoją wiedzą i zaangażowaniem potrafiła wzbudzić respekt. Kobieta, która jak zadawała pracę domową, to robiło się ja z przyjemnościa. Tłumaczyła po co zadaje i czego ma ona nas nauczyć. A przed maturą nawet zapraszała nas do domu, żeby w wolnym czasie pomagać nam się przygotować.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję wszystkim za ślad, który tutaj zostawiacie :)

Copyright © 2016 Subiektywnie o książkach , Blogger