sobota, 12 sierpnia 2017

Wymyśl zdanie i wygraj pakiet książek Bożeny Gałczyńskiej-Szurek!




Dzięki uprzejmości wydawnictwa Szara Godzina, mam dla was aż dwa pakiety powieści Bożeny Gałczyńskiej-Szurek, wydanych pod moim patronatem medialnym. Zapraszam do wzięcia udziału w konkursie.
Zasady konkursu: 

·      W konkursie mogą wziąć udział wszyscy, bez wyjątku.
·      Konkurs trwa od dzisiaj do 26 sierpnia 2017 r., do północy.
·      Aby wziąć udział w konkursie, należy wykonać poniższe zadanie konkursowe:

Wymyśl ciekawe zdanie, w którego treści znajdą się tytuły trzech książek autorki:

"Kręta droga do nieba"
"Cierpkie winogrona"
"Klasztor zapomnienia"

Tytuły można odmieniać przez przypadki!

·     Swoją odpowiedź należy zostawić pod tym postem, jako komentarz. 
·     Wśród odpowiedzi, jakie pozostawicie pod ogłoszeniem, wybiorę dwie, która najbardziej mi się spodobają.
·    Wyniki zostaną ogłoszone w ciągu dziesięciu dni od zakończenia konkursu. Zwycięzcy winni skontaktować się ze mną na podany adres e-mail: subiektywnie.o.ksiazkach@gmail.com w ciągu trzech dni. Nagroda zostanie wysłana w ciągu miesiąca.

UWAGA:
Możecie w ogłoszeniu podać swój adres e-mail, ale robicie to na własną odpowiedzialność, gdyż w ostatnim czasie wystąpiły przypadki wykorzystywania tychże adresów przez oszustów wyłudzających pieniądze. Pamiętajcie, nie wymagam uzupełniania żadnych formularzy ani podawania numeru telefonu. 


Liczę na waszą kreatywność!

92 komentarze:

  1. „Życie ludzkie to kręta droga do nieba, w czasie której wielokrotnie przychodzi człowiekowi posmakować cierpkich winogron lub zmierzyć się z głęboką samotnością i pustką - niczym posłusznemu zakonnikowi osadzonemu w klasztorze zapomnienia”.
    s-a

    OdpowiedzUsuń
  2. Pójdę krętą drogą do nieba, by tam odnaleźć klasztor zapomnienia, a w nim - cierpkie winogrona.

    OdpowiedzUsuń
  3. Kreta droga do nieba usłana jest cierpieniem, które smakuje niczym cierpkie winogrona, by na końcu zamknąć spragnioną ukojenia duszę w klasztorze zapomnienia

    OdpowiedzUsuń
  4. Kręta droga do nieba prowadzi przez klasztor zapomnienia jedynie, gdy przełkniemy gorzkie winogrona.

    OdpowiedzUsuń
  5. Czasami warto zasmakować cierpkie winogrona słabości oraz możliwych błędów i grzechów, przejść przez klasztor zapomnienia, spowity w ciszy uczuć, bo tylko wtedy kręta droga do nieba ma wartość bezcenną.

    OdpowiedzUsuń
  6. Będąc w klasztorze zapomnienia ciągle myślałam o Jego ustach, które smakowały jak cierpkie winogrona i rozpalały me wnętrzności pomału od środka wyzwalając ukryte pragnienia, a Jego dotyk dłoni na mym ciele powodował, że droga do nieba stawała się bardziej kręta i oddalona.

    OdpowiedzUsuń
  7. Te cierpkie winogrona, jakich smakowała idąc do klasztoru zapomnienia, były tylko wstępem do przeżyć , które czekały ją na krętej drodze do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  8. Chyba nie do końca mój typ książek więc powodzenia innym!

    OdpowiedzUsuń
  9. Smakując cierpkie winogrona w klasztorze zapomnienia, można krętą drogę dojść prosto do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  10. Po trzech nieudanych związkach, trafiłam do "klasztoru zapomnienia", tam podawano mi tylko "cierpkie winogrona" i to dzięki nim dowiedziałam się, że jest tylko jedna wąska i "kręta droga do nieba".

    OdpowiedzUsuń
  11. Tam gdzie kręta droga do nieba niczego więcej nam nie potrzeba
    Nawet cierpkie winogrona nie odwiodą mnie od zdobycia twego łona
    W klasztorze zapomnienia wspólnie dotrzemy do błogiego spełnienia.

    OdpowiedzUsuń
  12. Pewnego dnia, wędrując krętą drogą do nieba,
    odkryłam, że nic więcej mi nie potrzeba,
    ponad cierpkie winogrona, których smak się nie zmienia,
    aby dojść wreszcie do klasztoru zapomnienia.

    Dorota Pansewicz

    OdpowiedzUsuń
  13. W życiu trzeba czasami spróbować cierpkich winogron, by podążyć krętą droga do nieba prowadzącą przez klasztor zapomnienia, w którym znikają wszelkie żale, tęsknoty, troski i zmartwienia, gdyż tylko wtedy uwolnimy się od balastu i poczujemy się lekko, pełni szczęścia oraz spełnienia.
    Baner zabieram do siebie :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Cierpkie winogrona to jak kręta droga do nieba ku klasztorowi zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  15. Wreszcie mijam KLASZTOR ZAPOMNIENIA swego marnego żywota i wspinając się już KRĘTĄ DROGĄ DO NIEBA z trudem przełykam smak CIERPKICH WINOGRON swych wspomnień - wreszcie mogiła!!!
    sylwia84w21@gmail.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Myślałam, że idę krętą drogą do nieba, jedząc wielokrotnie po drodze cierpkie winogrona,a w rezultacie dotarłam do Klasztoru zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  17. Idąc krętą drogą do nieba, podjadając cierpkie winogrona, zmierzam do klasztoru zapomnienia.
    Gośka

    OdpowiedzUsuń
  18. Zakonnica w klasztorze zapomnienia odnalazła cierpkie winogrona, które zaprowadziły ją krętą drogą do nieba.

    ewa1234666666666@interia.pl

    OdpowiedzUsuń
  19. Pewnego słonecznego dnia szłam kręta drogą do nieba, zjadałam z pnączy cierpkie winogrona i doszłam...w końcu do klasztoru zapomnienia i spotkałam tam Ciebie....

    OdpowiedzUsuń
  20. Pobyt w klasztorze zapomnienia pozwolił mi zapomnieć o wszystkich złych chwilach w moim życiu, chwilach niedobrych jak smak cierpkich winogron, a moja kręta droga do nieba, zaczęła się jakby prostować.

    OdpowiedzUsuń
  21. Choc zycie prowadzi nas różnymi drogami i smakuje jak cierpkie winogrona Nie warto zamykać sie w klasztorze zapomnienia , gdyż i krętymi drogami możemy trafić do nieba

    OdpowiedzUsuń
  22. Cierpkie winogrona serwowane w klasztorze zapomnienia nie wyprostują krętej drogi do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  23. W klasztorze zapomnienia znajdziesz tacę cierpkich winogron i drzwi będące początkiem krętej drogi do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  24. W klasztorze zapomnienia fermentowano wino z cierpkich winogron, jednak jego picie było drogą do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  25. Kręta droga prowadzi do nieba, najpierw należy zjeść cierpkie winogrona w klasztorze zapomnienia...

    OdpowiedzUsuń
  26. Będąc młodymi ludźmi doświadczamy w życiu wszystkiego, nieraz ma to smak cierpkiego winogrona,mamy żal do tego i pragniemy znaleźć się w klasztorze zapomnienia za to kręta droga prowadzi nas na starość do nieba

    OdpowiedzUsuń
  27. W mrocznym klasztorze zapomnienia odżyły cierpkie wspomnień winogrona,
    jak krętą drogą do nieba odeszła miłość niespełniona.

    OdpowiedzUsuń
  28. "Klasztor zapomnienia mija w mgnieniu oka, zmierza krętą droga tam, gdzie jej opoka, cierpkie winogrona w swoich dłoniach trzyma, czy będzie w stanie połknąć je dziewczyna.."
    adres e-mail: rebellious1713@wp.pl

    OdpowiedzUsuń
  29. Każdy pokonując trudy życia, swoją metaforyczną, krętą drogę do nieba, marzy o tym, aby na chwilę się wyłączyć, udać się do swojego klasztoru zapomnienia, aby nabrać sił, bo życie nie raz, smakuje jak cierpkie winogrona, ale dla równowagi częstuje nas słodyczą truskawek.

    OdpowiedzUsuń
  30. Po co iść krętą drogą do nieba, gdy można wstąpić do klasztoru zapomnienia, w ogrodzie którego dojrzewają cierpkie winogrona?

    OdpowiedzUsuń
  31. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  32. Smak cierpkich winogron powodujący smutek w sercu to jak dryfowanie jachtem po falach rozszalałego morza wciąż dalej i dalej aż do klasztoru zapomnienia, ale tylko tak jesteśmy w stanie odnaleźć krętą drogę do nieba, gdzie czeka na nas magiczne światło przynoszące ukojenie.

    OdpowiedzUsuń
  33. Kręta droga do nieba, pełna dzikich kwiatów i cierpkich winogron czyli moja podróż do klasztoru zapomnienia przerwała się nieoczekiwanie, gdy ujrzałam tajemniczego chłopaka, który karmił bezdomnego kota, a gdy spytałam o klasztor ostrzegł mnie, że w tym miejscu grozi mi niebezpieczeństwo...

    OdpowiedzUsuń
  34. Dom na wzgórzu przypominał klasztor zapomnienia. Szary, opasly, posępny. Obrastała go winorośl, ktòrej owoce, cierpkie winogrona, były w tym roku niezwykle okazałe. Klimat im sprzyjał. Pogoda dopisała. Otton był z mich dumny. Jego wino gościlo na stołach największych kròlòw w Europie. Koneserzy wspinali się do niego krętą drogą...do nieba...niestraszna była im wysokość, skały czy przepaść. Kazdy chcial nabyc chociaz jedną karafkę cennego trunku.... pozdrawiam Anna Bednarek

    OdpowiedzUsuń
  35. Wiosna i dzieciństwo to zapomniane niebiańskie winogrona, lato i młodość to kręta droga do nieba, jesień i dojrzałość to cierpkie winogrona, a zima i śmierć to klasztor zapomnienia.

    Pozdrawiam,
    Megs

    OdpowiedzUsuń
  36. "Miłość jest jak kręta droga do nieba w czasie, której spotykamy się z cierpkie winogrona, które musimy zgryźć, a następnie przechodzimy przez klasztor zapomnienia, gdzie chcemy wszystko wymazać, zostawić." Ruda_17

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. *POPRAWKA
      "Miłość jest jak kręta droga do nieba w czasie, której spotykają nas cierpkie winogrona, które musimy zgryźć, a następnie przechodzimy przez klasztor zapomnienia, gdzie chcemy wszystko wymazać, zostawić." Ruda_17

      Usuń
  37. Walczymy, wszędzie krew i ciała, ktoś pokusił się o stwierdzenie że to kręta droga do nieba, do wolności, chociaż dla mnie to wygląda jak droga do piekła. Biorę ostatni łyk wody, która smakowała jak cierpkie winogrona... nagle pada strzał, widzę płynącą krew, kula trafiła prosto w serce... osuwam się powoli w ciemność - w błogi klasztor zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  38. W młodości wielokrotnie musimy zasmakować cierpkich winogron, za błędy pokutować w klasztorze zapomnienia, by wreszcie w nagrodę dojść krętą drogą do nieba :)

    OdpowiedzUsuń
  39. Życie nie jest usłane płatkami róż, raz częstuje nas słodkimi cytrynami, raz serwuje cierpkie winogrona, czasem bywa jak cyrkowa arena, a nieraz skazuje nas na klasztor zapomnienia, nie ma jednak w tym nic dziwnego, bo przecież jest to kręta droga do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  40. Kretą drogą do nieba kroczyła z dumnie uniesionym czołem smakując grzechów cierpkie winogrona;
    teraz jej żywot nędzny - karą się jawi: zamiast błękitów - klasztor zapomnienia.

    dorotaaa@autograf.pl

    OdpowiedzUsuń
  41. Nie od dziś wiadomo jak jest kręta do nieba, podczas której na ustach mamy smak cierpkich winogron, a prawie każdy chciałby znaleźć się w klasztorze zapomnienia by ułatwić sobie wędrówkę.

    Izunia Raszka

    OdpowiedzUsuń
  42. Od dziecka wmawia nam się, że kreta droga do nieba jest jedyną z możliwych dróg, więc latami przełykamy cierpkie winogrona z niesmakiem wymalowanym na twarzy, poszukując szczęścia, a jedyne co odnajdujemy to klasztor zapomnienia w tanich używkach.

    OdpowiedzUsuń
  43. W klasztorze zapomnienia, jak cierpkie winogrona, kręta jest droga do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  44. W "Klasztorze zapomnienia" siedzą i tylko oni to wiedzą,że tylko jedząc "Cierpkie winogrona" i maszerując przez życie " Krętą drogą do nieba" dojdziesz do wiecznej szczęśliwości

    OdpowiedzUsuń
  45. Idąc przez życie trafiłem do klasztoru zapomnienia, na terenie którego rosły cierpkie winogrona i pomiędzy ich wijącymi się pędami ujrzałem swą przemijającą i niewyobrażalnie krętą drogę do nieba.

    OdpowiedzUsuń
  46. Cierpkie winogrona na długo się pamięta, nawet w klasztorze zapomnienia, do którego wiedzie trudna droga, prawie jak kręta droga do nieba.

    Beatka

    OdpowiedzUsuń
  47. – Wiesz… życie nie musi być jak „cierpkie winogrona”, czasem wystarczy wstąpić do „klasztoru zapomnienia”, wtedy ”kręta droga do nieba”, wydaje się mniej kręta. Co jest twoim niebem? – Zapytała.

    OdpowiedzUsuń
  48. Po domowej zaprawie cierpkimi winogronami, które jak okazało się poniewczasie zostały wcześniej poddane ekstrakcji etanolem, rozbijając się po barach szukałam klasztoru zapomnienia dla mojego złamanego serca i wzgardzonego ciała, niestety dopiero przy jakimś siedemnastym z kolei absztyfikancie aspirującym do naprawy tych zniszczeń zrozumiałam jak kręta jest droga do nieba - kręta i niekiedy dość obrzydliwa, stwierdziłam patrząc na jego buty, na które przed chwilą zwróciłam wyżej wymienione cierpkie winogrona zbyt mocno wyekstrahowane wódką.

    Pozdrawiam serdecznie
    Kalina Faustyna

    OdpowiedzUsuń
  49. Kręta droga do nieba wiedzie przez cierpkie winogrona: klasztor zapomnienia - bezpieczna przystań czy nicości zasłona? (karolina/bruce)

    OdpowiedzUsuń
  50. Idąc krętą drogą do nieba, wstąpiłem po drodze do klasztoru zapomnienia, gdzie uraczono mnie cierpkimi winogronami. Zapomniałem co to zło.

    OdpowiedzUsuń
  51. Szłam przez życie kręta drogą do nieba,które smakowało jak cierpkie winogrona,szukając swojego celu,którym był klasztor zapomnienia...

    OdpowiedzUsuń
  52. Krocząc przez życie i szukając miłości szłam jak gdyby krętą drogą do nieba, a gdy w końcu znalazłam miłość poczułam się właśnie jak w niebie, a nasza miłość w smaku była słodka a zarazem gorzka jak cierpkie winogrona, ale gdy ty się pojawiłeś sprawiłeś, że poczułam się jakbym była w klasztorze zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  53. Idąc przez życie uco zciwą drogą twoja droga do nieba na pewno nie będzie kręta a gorzkie winogrona w twoich ustach gdy tam będziesz szła smak będą miały słodki bo tam w górze wszystko smakować będzie bosko i zawsze już będziesz szczęśliwa i kochana i nie wspomnisz nigdy tego klasztoru zapomnienia gdzie ostatnio byłaś i twoje życie było jedna udręką

    OdpowiedzUsuń
  54. Idąc przez ciemny las, drogą oświetlaną blaskiem księżyca, trafiłam do klasztoru zapomnianego, otoczonego cierpkim winogronem poczułam się tam jak w domu, który mi się zawsze marzył, cisza i spokój tylko szum natury.

    OdpowiedzUsuń
  55. O świcie, przy pierwszym brzasku przełknęła ostatnią garść cierpkich winogron,  przeklinajac bezgłośnie tę krętą drogę do nieba, bo wiedziała że z pierwszym słonecznym promieniem zniknie w klasztorze zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  56. Klasztor zapomnienia to takie miejsce w umyśle każdego z nas, do którego udajemy się w poszukiwaniu krętej drogi do nieba, a napotykamy tylko cierpkie winogrona.
    E-mail: khannah99@gmail.com

    OdpowiedzUsuń
  57. Wchodziłam powoli po krętych schodach w klasztorze zapomnienia, ściskając w dłoni nieprzyjemną niczym cierpkie winogrona barierkę, mając nadzieję, że w ten sposób dojdę wprost do początku krętej drogi do nieba.
    Mail: pietrusiak99@gmail.com

    OdpowiedzUsuń
  58. Jest mi przykro kiedy idąc krętą drogą do nieba i częstując cierpkimi winogronami nie informuje się mnie o konkursie a tylko samemu zamyka się w klasztorze zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  59. Uśmiechnij się i zawsze już bądź radosna, twoja ukochana rodzina, w której przyszło ci żyć, nie jest przecież klasztorem zapomnienia, a na obiad nie podajesz jej cierpkich winogron, tylko smaczny rosół z kury ze schabowym, ziemniaczkami i gotowaną marchewką, a twoja firma, czyli miejsce, gdzie pracujesz i naprawdę jesteś obdarowywana szacunkiem, podziwiana i bardzo lubiana, a poza tym dobrze zarabiasz, nie znajduje się przy krętej drodze do nieba, tylko w centrum niewielkiego wszakże, ale zadbanego, lśniącego czystością, zabytkowego i przez to odwiedzanego często przez turystów i dostojnych gości zainteresowanych rozwojem kultury, oświaty i nauki miasteczka.

    Marek Biegalski

    OdpowiedzUsuń
  60. Musicie wiedzieć, że kręta jest droga do nieba, że wiele zakrętów pokonać trzeba, że trzeba spróbować czasem cierpkich winogron, uwierzcie, że tak naprawdę jest ich cały ich ogrom, że choć dużo jest do zrobienia to gdzieś tam czeka na nas klasztor zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  61. Subiektywnie o książkach, to kręta droga do nieba, zaklęta w pełnych pasji recenzjach, w których krzepią słodkie winogrona, a i gorycz cierpkich winogron im nieobca, lecz u celu, po słowach niczym po nici Ariadny, otulasz się czytelnictwa, błogim klasztorem zapomnienia.

    (Megs)

    OdpowiedzUsuń
  62. Kręta droga do nieba jest prosta, cierpkie winogrona są słodkie, klasztor zapomnienia jest kasztorem pamięci, gdy nadasz im TAKI sens.

    OdpowiedzUsuń
  63. Kto w życiu nie zasmakował " cierpkiego winogrona", ten nawet "krętą drogą do nieba" nie trafi, lecz spotka na jej końcu jedynie "klasztor zapomnienia".

    OdpowiedzUsuń
  64. Życie jest jak cierpkie winogrona,każdy z nas się przekona jak jest długa i kręta droga do nieba,dlatego Bóg dał nam sen,który jest chwilowym klasztorem zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  65. monia38918
    Życie jest jak cierpkie winogrona,każdy z nas się przekona jak jest długa i kręta droga do nieba,dlatego Bóg dał nam sen,który jest chwilowym klasztorem zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  66. Raju mi trzeba
    lecz Kręta droga do nieba
    z zakonnicami mieć grzeszne wspomnienia
    odpłynąć w Klasztor zapomnienia
    przejąć tam obowiązki Nerona
    i jeść z ich rąk Cierpkie winogrona

    OdpowiedzUsuń
  67. Cierpkie winogrona zjadamy, zmierzając krętą drogą do nieba, a wszystko tylko po to, aby znaleźć się w klasztorze zapomnienia i zaznać odrobinę ukojenia!

    OdpowiedzUsuń
  68. Żyjąc na ziemi spotkało mnie wiele cierpień, nie było dróg usłanych różami lecz tylko kręte drogi do nieba, na swojej drodze wiele razy musiałam poznać smak cierpkich winogron i spotkało mnie wiele przykrych sytuacji, nie raz byłam na dnie, lecz na mojej drodze spotkałam człowieka, który był jak anioł, podniósł mnie od dna i trafiłam do klasztoru zapomnienia, gdzie mogłam zacząć wszystko od nowa.

    Lidia F.

    OdpowiedzUsuń
  69. Wraz z końcem ziemskiej egzystencji nastąpi koniec wszelkiego cierpienia, które niczym cierpkie winogrona podsuwa nam okrutny los – rozpocznie się zaś nasza kręta droga do nieba, więc staraj się ze wszystkich sił, by nie zmierzała do klasztoru zapomnienia.

    nieidentyczna

    OdpowiedzUsuń
  70. Całe moje życie na tej ziemi nie było proste, nie mogłem się poczuć bezpiecznie, życie miało smak cierpkich winogron, a ja z każdym dniem kroczyłem przez życie i wędrowałem, szukając klasztoru zapomnienia, który zaprowadziłby mnie prostą, nie krętą drogą do nieba


    Gregor

    OdpowiedzUsuń
  71. Każdy z nas ma własną krętą drogę do nieba, na której spotyka cierpkie winogrona, zabieramy je do klasztoru zapomnienia, by pozwolić im odejść i poczuć się wolnym. ~ Kamila (kamilka88@onet.eu)

    OdpowiedzUsuń
  72. Kiedy podczas ćwiczeń na poligonie jeden z pocisków trafił przypadkiem w mur otaczający klasztor zapomnienia, nasz dowódca oświadczył, że z pewnością czeka nas kręta droga do nieba, a za karę dostaniemy dziś na kolację tylko cierpkie winogrona.
    Małgorzata

    OdpowiedzUsuń
  73. Do klasztoru zapomnienia prowadzi kręta droga, by zaznać nieba musisz skosztować cierpkie winogrona.

    OdpowiedzUsuń
  74. Do piekła trafisz bez wysiłku, lecz mniemam, że przyświeca Ci wizja zbawienia, zatem przed Tobą dużo wyrzeczeń na krętej drodze do nieba, jednak nie smuć się zanadto, nawet gdy przyjdzie przełknąć w życiu cierpkie winogrona, niech prowadzą Cię cele i marzenia, a będziesz nimi uskrzydlona, w nagrodę dostąpisz zaszczytu i największego spełnienia, gdy ujrzysz Boga przed bramą klasztoru zapomnienia...

    OdpowiedzUsuń
  75. Kręta droga do nieba wiedzie do klasztoru zapomnienia po cierpię winogrona.

    OdpowiedzUsuń
  76. Nad ranem uciekłam z Klasztoru zapomnienia, tam bowiem jedyną strawą, a zarazem lekarstwem i odkupieniem były małe, cierpkie winogrona, nie mogłam jednak jeść ich więcej,  bo zgodnie z ludową przepowiednią, kto je je bez umiaru, ten nigdy nie może być w niebie, a ja chciałabym kiedyś trafić do nieba, choćby krętą drogą, tak krętą drogą do nieba trafię bez wątpienia.

    OdpowiedzUsuń
  77. "Ciemną nocą opuszczałam klasztor zapomnienia, uciekałam myślami we wspomnienia - tam, gdzie cierpkie winogrona na zawsze pozostawały słodkie, tam, gdzie krętymi drogami do nieba trafiałam do wyśnionego przeze mnie piekła, tam, gdzie pragnęłam zaprzedać swoją duszę"

    OdpowiedzUsuń
  78. Położył mi dłoń na szyi i z siłą przyciągnął do siebie, nie mogłam przestać czuć smaku cierpkich winogron, ale zapominałam o tym, gdy kreślił palcami trasę na moim ciele, jakby chciał się dostać krętą drogą do nieba, pomyślałam tylko o tym, że nie wypłacę się za te grzechy w kościele, chyba, że to będzie klasztor zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  79. Podążam krętą drogą do nieba popijając wino z cierpkiego winogrona aby zamknąć wspomnienia w klasztorze zapomnienia.

    OdpowiedzUsuń
  80. Anna jednak zdecydowała się na klasztor i to Klarysek - wypisz wymaluj klasztor zapomnienia, jeszcze się przekona jak potrafią smakować tam samotne chwile - niczym cierpkie winogrona w krętej drodze do nieba.

    Basia

    OdpowiedzUsuń
  81. W jedną z ostatnich, ciepłych, letnich nocy wypiłam trochę za dużo wina smakującego niczym "cierpkie winogrona" i doświadczyłam na własnej skórze co to jest "kręta droga do nieba"- o losie, chcę o tym zapomnieć, niech wspomnienie tej uczty zostanie zamknięte w "klasztorze zapomnienia"!!! ;-)

    OdpowiedzUsuń
  82. Smakując porażkę niczym cierpkie winogrona, zmierzam krętą drogą do klasztoru, gdzie w zapomnieniu poproszę Go o pozwolenie na wejście do nieba.

    Teresia

    OdpowiedzUsuń
  83. Gdy zmęczona spacerowałam krętą drogą do nieba, tuż za zakrętem natrafiłam na Klasztor Zapomnienia, w którym zasmakowałam w przepysznych, lecz cierpkich winogronach.

    OdpowiedzUsuń
  84. Każdy, kto choć jeden zły uczynek ma na sumieniu, tylko krętą drogą do nieba powędruje, a na niej będzie zmuszony skosztować cierpkich winogron w klasztorze zapomnienia, gdzie to zbłąkane dusze na oczyszczenie czekają.

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję wszystkim za ślad, który tutaj zostawiacie :)